Wektorowa analiza impedancji bioelektrycznej - w skrócie BIVA

Analizatory wykorzystujące analizę wektorową impedancji bioelektrycznej BIVA są przeznaczone dla pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej.
Tradycyjny pomiar BIA do obliczeń bazuje na założeniu standardowej proporcji wody w organizmie pacjenta.
W przypadku pacjentów z nieprawidłową zawartością wody w organizmie - nieprawidlowościami w proporcjach wody wewnątrzkomórkowej do wody zewnątrzkomórkowej (TBW/ECW) co np. często występuje u np. pacjentów nefrologicznych) błędy pomiaru w równaniach predykcyjnych są znacznie częstsze.
Ponieważ BIVA wykorzystuje bezpośrednie pomiary Reaktancji (Xc) i Oporu (R) do oceny nawodnienia i stanu komórkowego, lekarze mogą przeprowadzać wstępne badania przesiewowe i śledzić zmiany w wodzie ustrojowej, nawet u osób dializowanych.

Ponadto BIVA dostarcza informacji na temat stanu odżywiania oraz innych cennych informacji dotyczących ciężaru pacjentów w diabetologii, onkologii i psychologii (leczenie anoreksji i bulimii) - trzeba pamiętać, że niedożywienie jest możliwe nawet u osób otyłych, ale może być trudne do określenia przy użyciu tradycyjnych wyników składu ciała.

W ogólnej praktyce BIVA umożliwia łatwiejszą diagnozę pacjenta i pozwala na wyciągnięcie ewentualnych wniosków, które mogą być zweryfikowane za pomocą dalszych testów diagnostycznych.

BIVA porównuje zmierzoną oporność (R) i reakcję (Xc) osoby badanej ze zdrowymi osobami tej samej płci, wieku i pochodzenia etnicznego. Umożliwia to śledzenie zmian w stanie komórkowym i ustalenie, czy wyniki badanego odbiegają od normy.
Opis wykresu:
Trzy elispy odpowiadają wynikom dla grupy porównawczej pokazanej na wykresie składu ciała (często nazywanym BCC). Wyniki populacji w 95% mieszczą się w obrębie elipsy zewnętrznej, 75% w obrębie drugiej elipsy i 50% w obrębie elipsy najbardziej wewnętrznej. Innymi słowy, im dalej od punktu pomiarowego, tym bardziej wyniki odbiegają od normy.
Piccoli et al. Nowa metoda monitorowania zmian płynów ustrojowych za pomocą analizy bioimpedancji: wykres RXc. Wydawnictwo Kidney Int 1994; 46(2): 534-539.